ben artık yatar...
size bırakarak bu pencereden baktıklarımı
karınca misali yürüyen hayatları merak etmeyi
bu masayı ve üzerindeki döküntüleri
hayal kurmalarımı, yapamamalarımı
ben uyanana kadar tadını çıkartın
çiçekleri koklamanın
uzaklardan gelen bir dalganın kıyıya vuruşunu
bekleyin benim yerime
karanlıkta nöbet tutun
ben bu gece uyurken
rüyalarımı siz soluyun.
bana hiç anlatmayın.
ARB
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder